Leidt het beëindigen van het EURO-project tot financiële - en economische chaos?

24-8-2016 12:05:39 Richard van Tongeren 0 comment

Leidt beëindiging van het Euro-project tot economische - en financiële chaos ?

De laatste jaren is er veel te doen over het voortbestaan van de euro. Met de Brexit in Engeland om uit de EU te treden zal deze discussie alleen maar toenemen. Indien om economische en/of politieke redenen de EURO vervangen gaat worden en we teruggaan naar de 19 valuta's in de Euro-landen of naar een Noord - en Zuid-Euro, is dit dan technisch nog op een ordelijke wijze te realiseren ?Dit artikel geeft de belangrijkste gevolgen en noodzakelijke acties als we de EURO gaan vervangen.

Conversie VAN de Gulden NAAR de euro in 2002.

Op 31 december 1998 is de omrekeningskoers naar de Euro vastgesteld voor de valuta’s van de 12 deelnemende landen aan het Europroject. Een dag later begon de notering van aandelen op de beurzen in euro's. Op 1 januari 2002 zijn alle overige zaken, zoals bankbiljetten, bankrekeningen, prijslijsten etc. omgezet naar de EURO.

De tijdspanne tussen 1998 en de daadwerkelijke conversie in 2002 gaf ons 3 jaar de tijd om voorbereidingen te treffen voor alle noodzakelijke maatregelen zoals; wijzigingen in financiële administraties en IT-systemen, converteren van databases, aanpassen van contracten en prijslijsten etc. Als projectmanager bij een verzekeringsmaatschappij was ik verantwoordelijk voor het grote Euro conversie project waar veel mensen bij betrokken waren.

Conversie VAN de euro NAAR verschillende valuta’s.

De conversie VAN de EURO naar de valuta’s van de inmiddels 19 verschillende landen die de euro hebben, is echter veel complexer dan de omschakeling naar de euro in 2002. De grootste uitdagingen en vragen zijn;

1.Zodra bekend wordt dat de EURO gaat verdwijnen en ieder land weer een eigen valuta krijgt dan wil men liever hun geld op een bankrekening hebben in een van de economisch sterkere landen zoals Nederland of Duitsland. Hierdoor krijgt men bij de conversie van hun Euro’s een economisch sterkere munt terug zoals de Nederlandse gulden of Duitse mark in plaats van Griekse Drachme of Portugese Escudo. Om te voorkomen dat er hierdoor gigantische kapitaalstromen op gang komen van de economisch zwakkere Zuidelijke Eurolanden naar de economisch sterkere Noordelijke Eurolanden moet de tijdspanne tussen de aankondiging van de conversie van de euro en de daadwerkelijke conversie naar de verschillende valuta’s van de 19 eurolanden zeer kort zijn.

2. Bij het omrekenen van de valuta’s van de 12 deelnemende landen naar de euro in 1998 werden de onderlinge koersverhoudingen gebruikt zoals vastgesteld op de FX valutabeurzen. De omrekenkoers van een Nederlandse gulden, Duitse mark of Griekse drachme etc. naar een euro was dan ook eenvoudig te berekenen aan de hand van de koersen van de munteenheden. Voor het bepalen van de waarde van een euro naar de nieuwe valuta’s, gulden, mark, peseta etc. van de 19 Eurolanden is er geen referentie kader. Ieder land heeft nu de euro dus het bepalen van de waarde van de nieuwe munteenheden ten opzichte van elkaar (gulden, mark, peseta etc.) kan hierdoor alleen maar vastgesteld worden op de eerste handelsdag op de FX valutabeurzen. Dit kan in korte tijd tot enorme koersfluctuaties leiden tussen de diverse valuta’s met grote consequenties voor individuen en bedrijven. (zie punt 4).

3. De conversie naar de euro in 2002 vergde een paar jaar voorbereiding. De conversie van de euro naar 19 valuta’s is aanzienlijk complexer dan de conversie naar de euro. De enige manier om dit binnen een zeer kort tijdsbestek te realiseren (zie punt 1) is het aantal euro’s in ieder land 1 op 1 om te zetten. Met andere woorden, € 1 wordt FL. 1 in Nederland, DM 1 in Duitsland, 1 Peseta in Spanje enz. Op deze wijze is er geen omrekenconversie binnen een land nodig. Alle geldbedragen op prijslijsten, producten, saldo van bankrekeningen blijven exact hetzelfde. Er is geen noodzaak voor een conversie en veranderingen in IT-systemen etc. Alleen het muntteken verandert van EURO in fl. Multinationals, maar ook kleinere bedrijven, die in meerdere landen in de Eurozone werken moeten wel hun administraties en systemen aanpassen om met meerdere valuta’s te werken voor die landen waarin zij operationeel zijn. Dit is een zeer omvangrijk project en niet binnen het noodzakelijk korte tijdsbestek uit te voeren.(zie punt 1)

4. Alle contracten binnen de 19 landen in de eurozone worden nu afgesloten in euro’s, zoals; fabrieksorders, geboekte vakanties, bankgaranties, aandelen – en onroerend goed - transacties. Het afdekken van valutarisico’s is niet noodzakelijk en mogelijk want er is maar 1 valuta, de Euro, bij betrokken. Wat gebeurt er indien een contract in euro’s is afgesloten en de levering en betaling plaatsvindt na de conversie? Stel, een fabriek in Nederland heeft een order ontvangen van een bedrijf in Portugal ter waarde van 1 miljoen euro’s. Aflevering en betaling vindt echter plaats nadat de euro geconverteerd is dus betaling vindt plaats in Nederlandse guldens of Portugese escudo’s. In punt 3 wordt aangegeven dat de conversie 1 op 1 uitgevoerd moet worden, oftewel het Portugese bedrijf heeft evenveel Escudo’s voor hun euro’s gekregen als het Nederlandse bedrijf guldens. Echter, na de euroconversie is de Escudo op de valutabeurs 30% in waarde gedaald t.o.v. de gulden. De opdracht was goed voor 1 miljoen euro’s maar 1 miljoen escudo’s is plotseling nog maar 700.000 gulden. Wie neemt het valutaverschil voor zijn rekening en hoe gaan we dan om met een eventuele bankgarantie ter hoogte van 1 miljoen euro’s ? Krijgt deze bankgarantie de waarde van 1 miljoen guldens of escudo’s? Ditzelfde probleem treedt op bij transacties met landen buiten de Euro-zone.

5. Alle geldbedragen worden in ieder land van de eurozone geconverteerd naar de valuta van het desbetreffende land. Echter, Multinationals buiten de eurozone hebben rekeningen in euro’s en Centrale banken hebben miljarden reserves in euro’s. Hoe wil men bijvoorbeeld de honderden miljarden euro’s bij de Chinese of Amerikaanse centrale bank converteren, want de euro bestaat niet meer? Bij de conversie NAAR de euro kreeg men voor iedere Nederlandse gulden, Duitse mark, Griekse drachme een X-aantal euro’s conform de omrekenkoers. Maar welke valuta’s gaan we bijvoorbeeld de Chinese Centrale Bank geven voor hun miljarden euro’s of mogen ze zelf kiezen uit een of meerdere van de nieuwe 19 valuta’s en wat gebeurt er dan als ze allemaal kiezen voor de Duitse mark of Nederlandse gulden? Tenslotte wil men liever een valuta uit een economisch sterk land dat in waarde gaat stijgen ten opzichte van de valuta’s van de zwakkere economische landen.

Conclusie.

Om enorme kapitaalstromen te vermijden moet de tijdspanne tussen de aankondiging en de daadwerkelijke conversie van de euro zeer kort zijn. De conversie van bankrekeningen, wijzigen van administraties en IT-systemen binnen een land is relatief eenvoudig uit te voeren indien gekozen wordt voor een 1 op 1 conversie waardoor de bedragen gelijk blijven. Multinationals en banken die in meerdere landen binnen de Eurozone operationeel zijn moeten hun administraties aanpassen van euro naar meerdere valuta’s.

Dit is een onmogelijke opgave om dit in een kort tijdsbestek te realiseren. Daarnaast hebben bedrijven en particulieren orders en boekingen verricht in euro’s terwijl de uitvoering, dus betaling, plaatsvindt na de conversie in de desbetreffende valuta van een land. Dit kan leiden tot grote wisselkoers verschillen en de vraag is wie dit verlies voor zijn rekening gaat nemen.

Aangezien de complexiteit van een conversie VAN de Euro naar 19 valuta’s veel groter is dan de vorige conversie in 2002 naar de Euro en de beschikbare tijdspanne bovendien heel klein is, wordt de kans heel groot dat dit leidt tot een periode van chaos. Het gaat tenslotte om een operatie waarbij 19 landen, met 340 miljoen inwoners, betrokken zijn.

In een volgend artikel wordt ingegaan op de voor – en nadelen van de Euro.


0 reacties